با توجه به رشد جمعیت و کمبود فضا برای ساخت و ساز، روز به روز عمیقتر شدن گودبرداریها در فضای شهری اتفاق میافتد. مطالعات نشان داده است که علاوه بر خصوصیات مکانیکی خاک، خصوصیات شیمیایی نیز سهم قابل توجهی در پایداری گود دارد. این تاثیر در خاکهایی که دارای ریزدانه هستند نمود بیشتری دارد که در آن سمنتاسیون شیمیایی بین ذرهای باعث ایجاد چسبندگی بیشتری در خاک شده است و در نهایت پایداری بیشتری را برای خاک خواهد داشت. در این مقاله تأثیر ترکیبات شیمیایی خاک در پایدارسازی گودبرداریها بررسی میشود که به عنوان کاری نو معرفی میگردد. به عنوان یک مطالعهی موردی گودبرداری انجام شده در خیابان مدرس کرمانشاه بررسی شده است. همچنین به کمک نرمافزار Plaxis تحلیل پایداری گود با استفاده از خصوصیات فیریکی و مکانیکی خاک انجام شده است. نتایج این تحلیل نشان میدهد که بیشینه عمق گود برداری برای پایدار ماندن گود در حدود 16 متر است در حالی که این گود با عمق 22 متر پایدار مانده است. بنابراین 6 متر اضافه عمق مربوط به تاثیر ترکیبات شیمیایی خاک است که در تحلیلهای فیزیکی قابل اعمال نیست. نتایج این مقاله نشان میدهد که اگر شناخت بیشتری از تاثیر ترکیبات شیمیایی در پایداری گود وجود داشته باشد، میتوان عمق گودبرداری را بیش از نتایج تحلیلهای عددی در نظر گرفت. افزودن ترکیبات شیمیایی مناسب به خاک محل پروژه، برای پایدارسازی دیوارهی گود، می تواند به عنوان یک روش جدید (نسبت به سایر روشهای دیگر مانند نیلینگ، انکراژ، دیوار حایل و غیره) مورد توجه قرار گیرد.
